W ostatnich latach, wraz ze wzrostem niezdrowego stylu życia i rosnącą presją społeczną kobiet, wskaźnik zapadalności na zespół policystycznych jajników (PCOS) stał się coraz bardziej oczywisty. Badania zagraniczne wykazały, że częstość występowania zespołu policystycznych jajników (PCOS) u kobiet w wieku rozrodczym sięga 6–15%, podczas gdy w Chinach odsetek ten sięga 6–10%.
Zespół policystycznych jajników to choroba często występująca u kobiet w wieku rozrodczym z powodu zaburzeń endokrynologicznych. Objawia się głównie nieprawidłowym metabolizmem glukozy i lipidów oraz zaburzeniami rozrodczymi. Do klinicznych kryteriów diagnostycznych należą zaburzenia hormonalne (wysokie stężenie androgenów), zaburzenia owulacji oraz zmiany policystycznych jajników. Większość kobiet z zespołem policystycznych jajników ma zaburzenia metaboliczne, takie jak insulinooporność, otyłość i stłuszczenie wątroby.
Obecnie dostępnych jest niewiele leków do leczenia PCOS. Powszechną metodą jest poprawa objawów PCOS poprzez celowanie i hamowanie nadmiaru androgenów za pomocą leków antyandrogenowych. Istnieją jednak dowody na to, że leki antyandrogenne wykazują silną toksyczność dla wątroby, co ogranicza ich zastosowanie. Dlatego bardzo ważne jest poszukiwanie naturalnych substancji bez skutków ubocznych, które mogłyby zastąpić obecne leki.
Najnowsze badania przeprowadzone przez Uniwersytet Nowej Południowej Walii w Australii wykazały, że zespół policystycznych jajników wiąże się z niedoborem NAD+, a wyniki badań opublikowano w czasopiśmie naukowym „Molecular Metabolism”.
Zespół badawczy najpierw wszczepił dihydrotestosteron (DHT) podskórnie samicom myszy przed i po okresie dojrzewania, aby utworzyć mysi model PC COS, a następnie po 8 tygodniach leczenia NMN, wykryto insulinę na czczo i insulinooporność HOMA, wykonano test tolerancji glukozy i otłuszczenie. Po wykonaniu testów, takich jak histomorfometria, wyniki statystyczne pokazują:
1. N MN przywraca poziom N AD+ w mięśniach myszy P COS
stwierdzono, że poziom NAD+ w mięśniach myszy z PCOS został znacząco obniżony, a poziom NAD w mięśniach myszy z PCOS został przywrócony przez karmienie NMN.
2. NMN poprawia insulinooporność i otyłość u myszy z PCOS
Poziom insuliny indukowany DHT wzrósł ponad dwukrotnie u myszy z PCOS na czczo, co prawdopodobnie odzwierciedla insulinooporność. Stwierdzono, że podawanie NMN przywróciło poziom insuliny na czczo do poziomu zbliżonego do tego u myszy zdrowych. Ponadto masa ciała myszy z PCOS wzrosła o 20%, a masa tkanki tłuszczowej znacząco wzrosła.
3. NMN przywraca nieprawidłowe odkładanie się lipidów w wątrobie u myszy z PCOS
Jedną z cech charakterystycznych zespołu policystycznych jajników jest odkładanie się lipidów w wątrobie i indukowanie stłuszczenia wątroby. Po podaniu NMN nieprawidłowe odkładanie się lipidów w wątrobie u myszy z PCOS zostało niemal całkowicie wyeliminowane, a poziom trójglicerydów w wątrobie powrócił do poziomu obserwowanego u myszy z prawidłową masą ciała.
Wniosek jest taki, że poziom NAD+ w mięśniach osób z PCOS uległ znacznemu obniżeniu, a stan PCOS uległ złagodzeniu dzięki suplementacji NMN, prekursora NAD+, co może być potencjalną strategią terapeutyczną w leczeniu PCOS.
odnośniki:
[1]. Aflatounian A, Paris VR, Richani D, Edwards MC, Cochran BJ, Ledger WL, Gilchrist RB, Bertoldo MJ, Wu LE, Walters KA. Spadek stężenia NAD+ w mięśniach w mysim modelu PCOS z hiperandrogenizmem: możliwa rola w dysregulacji metabolicznej. Mol Metab. 2022 9 września;65:101583. doi: 10.1016/j.molmet.2022.101583. Publikacja elektroniczna przed drukiem. PMID: 36096453.
Czas publikacji: 17-11-2022